Liczby wsporników nie powinno się dobierać na oko ani wyłącznie na podstawie powierzchni tarasu. To, ile wsporników pod płyty tarasowe będzie potrzebnych, zależy przede wszystkim od formatu płyt, sposobu ich podparcia, kształtu nawierzchni oraz liczby krawędzi i narożników. Znaczenie ma również to, czy producent płyty wymaga dodatkowego podparcia w jej środkowej części. Dlatego dwa tarasy o identycznej powierzchni mogą wymagać zupełnie innej liczby podpór.
Od czego zależy liczba wsporników pod płyty tarasowe?
W systemie tarasu wentylowanego płyty opierają się punktowo na wspornikach. W najprostszym układzie jeden wspornik znajdujący się na przecięciu czterech płyt może jednocześnie podtrzymywać ich cztery narożniki. Przy krawędzi tarasu sytuacja wygląda inaczej – jedna podpora obsługuje zwykle dwa narożniki, natomiast w narożniku całej nawierzchni tylko jeden.
Właśnie dlatego proste przeliczenie liczby płyt razy cztery daje wynik znacznie zawyżony. Z drugiej strony obliczenie wyłącznie powierzchni tarasu może nie uwzględnić dodatkowych wsporników potrzebnych przy ścianach, krawędziach, stopniach czy nietypowych docinkach.
Przy określaniu liczby wsporników pod płyty gresowe trzeba uwzględnić przede wszystkim format pojedynczej płyty. Im większy element, tym dokładniej należy sprawdzić zalecany schemat podparcia. Przy większych formatach cztery punkty w narożnikach nie zawsze są wystarczające – producent płyty lub systemu może przewidywać dodatkowe podparcie na środku krawędzi albo w centralnej części płyty.
Jak obliczyć wsporniki pod płyty tarasowe?
Najbezpieczniej zacząć od rozrysowania całej nawierzchni. Na planie należy zaznaczyć rzeczywisty układ płyt wraz ze wszystkimi docinkami. Dopiero wtedy można nanieść miejsca, w których mają znaleźć się podpory.
Przy regularnym układzie zasada jest prosta: wsporniki umieszcza się w punktach styku narożników płyt. W przypadku pełnego pola większość podpór jest współdzielona przez sąsiednie elementy. Inaczej będzie na obwodzie, gdzie potrzebne są kolejne punkty podparcia.
Przykładowo wsporniki pod płyty 60x60 cm rozmieszcza się zgodnie z siatką wynikającą z wymiarów płyt. Nie oznacza to jednak, że dla każdego metra kwadratowego zawsze obowiązuje jedna sztywna wartość. Taras o powierzchni 20 m² w kształcie prostokąta będzie miał inną liczbę podpór niż taras o tym samym metrażu z kilkoma wnękami, stopniem i wystającym narożnikiem.
Jeśli chcemy wiedzieć ile wsporników na m2 tarasu, lepiej policzyć konkretne punkty podparcia na rzucie całej powierzchni.
Rozstaw wsporników pod płyty tarasowe a format gresu
Rozstaw wsporników pod płyty tarasowe wynika przede wszystkim z wymiarów płyt. W przypadku formatu 60 × 60 cm kolejne punkty podparcia narożników tworzą regularną siatkę odpowiadającą długości boków płyty. Przy formatach prostokątnych układ zmienia się wraz z kierunkiem ułożenia nawierzchni.
Nie należy natomiast zwiększać rozstawu tylko po to, aby zmniejszyć liczbę podpór. Płyta musi być podparta zgodnie z wymaganiami jej producenta. Szczególnej uwagi wymagają duże formaty, miejsca intensywnie użytkowane oraz fragmenty nawierzchni narażone na większe obciążenie.
Trzeba również sprawdzić, czy dla konkretnej płyty wymagane jest podparcie pośrednie. Może ono przypadać np. na środek dłuższego boku. W takim przypadku zużycie wsporników będzie większe niż przy klasycznym układzie opartym wyłącznie na narożnikach.
Ile wsporników pod płytę gresową trzeba przewidzieć?
Samo stwierdzenie, że płyta ma cztery narożniki, może być mylące. W środku nawierzchni jedna podpora jest współdzielona przez kilka sąsiednich płyt, dlatego nie można przyjąć czterech osobnych wsporników na każdy element.
Dla zobrazowania można wyobrazić sobie układ dziewięciu płyt rozmieszczonych w trzech rzędach. Wsporniki tworzą wtedy regularną siatkę punktów podparcia. Te znajdujące się wewnątrz pracują jednocześnie pod czterema płytami, podpory na brzegach pod mniejszą liczbą elementów, a cztery narożne należą tylko do skrajnych płyt.
W praktyce ile wsporników pod płytę gresową przypadnie średnio, zależy więc również od wielkości całego tarasu. Im mniejsza nawierzchnia, tym większy udział mają podpory przy obwodzie. Przy dużym, prostokątnym tarasie proporcja wsporników współdzielonych jest większa.
Krawędzie tarasu zwiększają zużycie wsporników
To właśnie obwód nawierzchni jest jednym z powodów, dla których wynik obliczony wyłącznie „na m²” może okazać się niedokładny. Przy ścianie budynku, zewnętrznej krawędzi tarasu czy stopniu potrzebne są podpory, które nie są współdzielone przez cztery płyty.
Jeszcze więcej uwagi wymagają tarasy o nieregularnym kształcie. Wcięcia, słupy, narożniki budynku, odpływy czy przejścia instalacyjne mogą wymuszać docinanie gresu. Każdy taki fragment trzeba przeanalizować osobno, ponieważ niewielki docięty element również potrzebuje stabilnego podparcia.
Z tego powodu przy zamówieniu dobrze pozostawić niewielki zapas wsporników. Przydaje się on szczególnie wtedy, gdy ostateczny układ płyt zmieni się podczas montażu albo pojawi się potrzeba zastosowania dodatkowego punktu podparcia.
Jak dobrać wysokość wsporników pod płyty gresowe?
Liczba elementów to tylko jedna część projektu. Równie istotny jest odpowiedni zakres regulacji. Wsporniki pod płyty gresowe powinny umożliwić ustawienie docelowego poziomu nawierzchni przy zachowaniu warunków wymaganych przez konstrukcję tarasu.
Przy niewielkiej wysokości zabudowy można wykorzystać np. wspornik tarasowy regulowany 15–19 mm. Model jest przeznaczony pod płyty ceramiczne, betonowe i kamienne, a zakres regulacji pozwala skorygować niewielkie różnice wysokości.
W przypadku większej przestrzeni pomiędzy podłożem a płytą konieczne są wsporniki o odpowiednio większym zakresie. Nie należy dobierać ich tylko na podstawie wysokości przy drzwiach tarasowych. Trzeba uwzględnić również spadek podłoża, ponieważ w różnych miejscach tarasu potrzebna wysokość podpór może być inna.
Jak policzyć wsporniki przed złożeniem zamówienia?
Najdokładniejsza metoda polega na przygotowaniu rzutu nawierzchni w skali. Najpierw należy nanieść obrys tarasu, a następnie rozplanować na nim konkretny format płyt. Kolejnym krokiem jest zaznaczenie każdego punktu podparcia zgodnie ze schematem wymaganym dla wybranego gresu.
Dopiero po takim rozrysowaniu warto zsumować wsporniki i dodać niewielki zapas montażowy. Pozwala to uniknąć dwóch problemów: zamówienia dużej liczby niepotrzebnych podpór albo przerwania montażu z powodu braku kilku elementów przy krawędzi.
W ofercie TarasyGresowe.pl dostępne są wsporniki tarasowe o różnych zakresach wysokości, dlatego po obliczeniu liczby punktów podparcia można dobrać konkretne modele do poziomów występujących na przygotowanym podłożu.
Najczęstszy błąd przy obliczaniu liczby wsporników
Najczęściej popełnianym błędem jest próba zastosowania jednej wartości typu „X sztuk na 1 m²” do każdego tarasu. Taki przelicznik może pomóc we wstępnym oszacowaniu kosztów, ale nie powinien zastępować projektu rozmieszczenia podpór.
Ile wsporników potrzeba pod płyty tarasowe, można wiarygodnie określić dopiero po poznaniu formatu gresu, wymiarów całej powierzchni oraz wymaganego przez producenta schematu podparcia. Prosty taras z płyt 60 × 60 cm można policzyć stosunkowo łatwo. Przy dużych formatach, wielu docinkach albo nieregularnym obrysie zdecydowanie lepiej rozrysować każdy punkt osobno.
W ten sposób liczba wsporników wynika z konstrukcji tarasu, a nie z przypadkowego uniwersalnego przelicznika. To również ułatwia wycenę całego systemu jeszcze przed rozpoczęciem montażu.
Czytaj także: