O tym, czy taras jest wlicza się w metraż, decyduje rodzaj powierzchni wskazany w dokumentach. Powierzchnia całkowita, powierzchnia zabudowy, a powierzchnia użytkowa to zupełnie różne kwestie. Te pojęcia nie są zamienne, dlatego ten sam budynek może mieć kilka prawidłowych wartości metrażu – zależnie od celu pomiaru i sposobu zapisu w projekcie albo w umowie. Dowiedz się, jak to wygląda w przypadku tarasu, jak liczyć jego metraż oraz na co uważać, żeby nie porównywać ze sobą danych, które zostały policzone inną metodą.
Powierzchnia całkowita a taras – kiedy taras jest ujmowany?
Powierzchnia całkowita obejmuje powierzchnie wszystkich kondygnacji budynku liczone według zasad przyjętych w dokumentacji. Taras, jako przestrzeń zewnętrzna, zwykle nie jest traktowany jak część metrażu pomieszczeń i w wielu zestawieniach pojawia się jako pozycja dodatkowa, opisana osobno. Najczęściej spotyka się poniższe warianty zapisu:
- taras jest wykazany oddzielnie jako powierzchnia zewnętrzna,
- taras jest pominięty w podsumowaniu, jeśli tabela dotyczy wyłącznie wnętrz,
- taras jest ujęty w ramach zestawienia kondygnacji (najczęściej dotyczy tarasów dachowych lub tarasów nad pomieszczeniami), ale nadal jest rozdzielony od metrażu pomieszczeń.
W powierzchnię całkowitą nie wliczają się elementy zewnętrzne – w tym tarasy – które nie są sumowane z metrażem wnętrz i funkcjonują jako wartości dodatkowe. W tym celu sprawdź, czy w projekcie lub w opisie technicznym metraż tarasu podano jako osobną pozycję, czy został doliczony do sumy powierzchni kondygnacji. Zwykle obok metrażu pomieszczeń pojawia się oddzielna rubryka z informacją “taras”, “balkon” lub “powierzchnie zewnętrzne”. Jeżeli taras jest wpisany osobno, oznacza to, że nie został wliczony do metrażu wnętrz – podano go informacyjnie. Jeśli natomiast w dokumencie widzisz tylko jedną łączną wartość bez wyszczególnienia tarasu, trzeba sprawdzić opis sposobu liczenia, ponieważ wtedy nie można ocenić co dokładnie tę wartość tworzy.
Powierzchnia całkowita bywa interpretowana różny sposób, w zależności od tego, czy mowa o projekcie budowlanym, opisie technicznym czy materiałach sprzedażowych. Dlatego, jeśli potrzebujesz metrażu do konkretnego celu (np. do porównania ofert albo do zapisów w umowie), zawsze trzeba ustalić, która kategoria powierzchni jest podstawą rozliczeń.
Kiedy taras nie wlicza się do powierzchni zabudowy?
Powierzchnia zabudowy jest pojęciem powiązanym z bryłą budynku. To rzut budynku na teren po zewnętrznym obrysie. Taras nie wlicza się do powierzchni zabudowy najczęściej wtedy, gdy jest tarasem naziemnym, niezadaszonym i nie tworzy elementu bryły budynku w rozumieniu obrysu.
Taras przylegający do domu, wykonany jako utwardzona posadzka na gruncie, jest traktowany jako zagospodarowanie terenu, a nie fragment budynku. Jednak przy tarasach występują układy, które mogą zmienić sposób liczenia. Najczęściej dotyczy to sytuacji, gdy:
- taras jest zadaszony na stałe,
- taras ma podpory (np. słupy),
- taras znajduje się nad pomieszczeniem (np. jest wykonany na stropie nad garażem),
- taras jest połączony z elementem, który wpływa na rzut bryły.
W takich przypadkach do obliczeń częściej przyjmuje się rzut części budynku lub zadaszenia. Dlatego przy ocenie projektu trzeba patrzeć na to, jaki ma charakter konstrukcyjny i czy tworzy element bryły widoczny w rzucie.
Jak liczyć powierzchnię tarasu?
Liczy się ją po powierzchni posadzki tarasu w rzucie poziomym, od krawędzi do krawędzi wykończonej nawierzchni. Do powierzchni tarasu nie dodaje się opasek technicznych, pasów żwirowych, fragmentów rabat ani terenu wokół tarasu. Jeśli taras ma schody terenowe, a schody nie tworzą jednej płaszczyzny posadzki tarasu, zwykle liczy się je osobno – w zależności od celu obmiaru.
Jeżeli taras ma prosty kształt, metraż oblicza się jako: długość razy szerokość. Jednak na tarasie często dochodzą wnęki, narożniki, słupy i docinki przy elewacji. To oznacza, że nawet przy poprawnym wyliczeniu metrażu warto przewidzieć zapas materiału potrzebnego do remontu tarasu. Zapas wynika z ewentualnych docinek, których nie można w pełni wykorzystać na dalszych fragmentach tarasu.
Dodatkowo, jeżeli taras jest wentylowany, istotne jest zaplanowanie podziału płyt tak, aby uniknąć wąskich docinek przy krawędziach. Wąskie elementy są mniej wygodne montażowo i łatwiej o odchylenia w osi spoin. Metraż posadzki liczysz tak samo, ale sposób rozplanowania wpływa na końcową liczbę płyt gresowych.
Czy taras wchodzi w powierzchnię użytkową?
Zasadniczo nie. Powierzchnia użytkowa dotyczy przestrzeni wewnętrznej budynku przeznaczonej do stałego korzystania. Taras, jako przestrzeń zewnętrzna, jest wyłączony z tej kategorii, nawet jeśli jest intensywnie wykorzystywany.
Co obejmuje powierzchnia użytkowa? Najczęściej obejmuje pomieszczenia w obrębie lokalu lub domu, czyli pokoje, kuchnię, łazienki, komunikację, garderoby i pomieszczenia gospodarcze wbudowane w bryłę. W przypadku poddaszy znaczenie ma sposób liczenia stref pod skosami. Do powierzchni użytkowej zwykle nie wlicza się tarasów, balkonów i loggii.
Jeżeli chcesz szybko ocenić, czy taras jest wliczony, zacznij od ustalenia, czy analizujesz powierzchnię całkowitą, powierzchnię zabudowy czy powierzchnię użytkową. W większości przypadków taras nie zwiększa metrażu wnętrz, tylko jest wykazywany jako powierzchnia dodatkowa. Wyjątki wynikają z konstrukcji tarasu (np. taras na dachu, taras nad pomieszczeniem, taras zadaszony na stałe), dlatego każdą sytuację warto odnieść do konkretnych zapisów w projekcie lub w umowie, aby uniknąć ewentualnych niespójności.
Czytaj także: Czy trzeba zgłaszać budowę tarasu?