W podatku od nieruchomości liczy się przede wszystkim to, czy dana przestrzeń zwiększa powierzchnię użytkową budynku albo czy w wyniku prac powstaje element, który urząd potraktuje jako część budynku. Urzędnika nie interesuje, jak inwestor nazywa rozwiązanie, tylko to, co powstało na działce i jak to funkcjonuje po zakończeniu robót. Jeżeli taras pozostaje przestrzenią zewnętrzną, zwykle nie zwiększa podstawy opodatkowania budynku. Jeżeli natomiast zostaje trwale zabudowany i zaczyna działać jak pomieszczenie, pojawia się możliwość doliczenia metrów do powierzchni użytkowej, a wraz z nimi – wyższego podatku.
Co gmina bierze pod uwagę przy podatku od tarasu?
Podatek od nieruchomości w części dotyczącej budynku opiera się na powierzchni użytkowej. To ważne, ponieważ taras otwarty, nawet duży i solidnie wykonany, z reguły nie spełnia cech pomieszczenia liczonego jako powierzchnia użytkowa. Właśnie dlatego tarasy niezabudowane są zwykle neutralne podatkowo. Mówimy tu o tarasie na gruncie, na płycie, na słupach lub na stropie (np. nad garażem), o ile nadal pozostaje on otwartą przestrzenią bez trwałego domknięcia. Dotyczy to także sytuacji, gdy taras jest konstrukcyjnie połączony z domem, ale nie tworzy pomieszczenia.
W przypadku tarasów stanowiących zewnętrzną część budynku (w bryle albo nad pomieszczeniem), samo usytuowanie nie przesądza o podatku. Taras na piętrze, loggia czy taras nad garażem mogą być nadal przestrzenią zewnętrzną. Z punktu widzenia podatku ważne jest, czy taras można opisać jako wydzielone, zamknięte wnętrze – a nie to, czy znajduje się na tym samym stropie co pomieszczenie pod spodem. W razie wątpliwości warto spojrzeć na taras oczami urzędu:
- Czy pojawiły się ściany, drzwi, stałe przeszklenia, szczelne domknięcia?
- Czy można tam przebywać niezależnie od pogody?
Im więcej odpowiedzi “tak” tym większe ryzyko, że urząd uzna, iż powstała dodatkowa powierzchnia użytkowa budynku.
Zadaszenie tarasu i zabudowa: granica między przestrzenią zewnętrzną a pomieszczeniem
Zadaszenie tarasu zwykle nie zmienia kwalifikacji. Daszek, pergola czy inny rodzaj osłony to najczęściej element poprawiający komfort: mniej mokrej posadzki, cień w upał, możliwość korzystania z tarasu w deszczu. Jeżeli pod zadaszeniem nadal jest przewiewnie, a przestrzeń nie jest trwale zamknięta, taras pozostaje zewnętrzny.
Jednak w przypadku tarasów zabudowanych ścianami, stałymi przeszkleniami albo innymi trwałymi przegrodami, sprawa wygląda nieco inaczej. Jeśli po wykonaniu robót taras zaczyna pełnić funkcję pomieszczenia, gmina może doliczyć jego powierzchnię do budynku. Sezonowe osłony, które można łatwo zdemontować i które nie tworzą stałych przegród, zwykle są traktowane jako element zewnętrzny. Natomiast stałe przeszklenia, drzwi, stałe ścianki i pełna zabudowa to argumenty, że powstała przestrzeń wewnętrzna.
Jeżeli taras ma wyraźne ściany (nie balustrady) i jest wydzielony podobnie jak pokój, urząd może uznać, że doszło do powiększenia budynku. Balustrada, słupy czy ażurowe osłony same w sobie zwykle nie tworzą z tarasu pomieszczenia. Jeśli taras staje się miejscem całorocznym, ogrzewanym lub używanym jak salon, trudno bronić tezy, że to nadal przestrzeń zewnętrzna.
Właściciel domu nie musi domyślać się intencji urzędu. Dobrym sposobem jest dokumentowanie stanu po wykonaniu prac: zdjęcia pokazujące, czy taras jest otwarty, czy domknięty, oraz rysunek poglądowy. Jeżeli wykonane roboty zwiększyły powierzchnię użytkową części mieszkalnej, korzystniej jest uzupełnić wymagane informacje na bieżąco, niż wyjaśniać rozbieżności dopiero w trakcie czynności sprawdzających lub kontroli
Taras z gresu na lata: poznaj rozwiązania, które poprawią Twój komfort
Podatek to jedno, ale taras na co dzień ma być trwały i bezproblemowy. W polskich warunkach klimatycznych ważne są: odporność na mróz, niska nasiąkliwość, antypoślizgowość oraz stabilny montaż. Dlatego na zewnątrz dobrze sprawdza się gres tarasowy, zwłaszcza w wersjach pogrubionych. W naszej ofercie znajdziesz płyty gresowe o grubości 2 cm i 3 cm, przeznaczone właśnie do tarasów, ścieżek czy stref przy domu, a także różne formaty ułatwiające dopasowanie do projektu.
Wybór materiału nie rozwiąże jednak wszystkiego, jeśli zawiedzie wykonanie. Przy tarasie na gruncie istotne jest poprawne przygotowanie podbudowy, spadek zapewniający odpływ wody i dopracowane detale przy drzwiach tarasowych. Z kolei przy tarasach wyniesionych (np. nad garażem) szczególne znaczenie ma szczelna hydroizolacja, ponieważ to ona chroni warstwy konstrukcyjne budynku.
Praktycznym rozwiązaniem, które często upraszcza użytkowanie i serwis, jest taras wentylowany na wspornikach. Taka konstrukcja ułatwia odprowadzenie wody, pozwala na swobodną pracę okładziny i daje dostęp do przestrzeni pod płytami bez kucia. Przy domach jednorodzinnych docenia się to zwłaszcza wtedy, gdy pod tarasem biegną instalacje (np. przewody do oświetlenia) albo gdy po latach trzeba punktowo skorygować poziom.
Niezależnie od tego, czy wybierzesz montaż na kleju, czy na wspornikach, taras powinien pozostać tarasem także formalnie. Jeśli zależy Ci na tym, żeby nie wchodzić w obszar potencjalnego sporu o powierzchnię użytkową, planuj rozwiązania tak, aby przestrzeń pozostała zewnętrzna, czyli bez trwałego domknięcia.
Podsumowując, tarasy otwarte, czyli tarasy stanowiące zewnętrzną część budynku z reguły nie zwiększają powierzchni użytkowej, więc nie powodują wzrostu podatku. Najczęściej podatek od nieruchomości dotyczy tarasów zabudowanych. Jeśli taras ma służyć latami, warto dobrać rozwiązanie materiałowe i techniczne, które wytrzyma polską pogodę – gres tarasowy od Tarasy Gresowe jest świetnym wyborem, bo łączy odporność z łatwiejszą konserwacją.
Czytaj także: Czy na zadaszenie tarasu trzeba mieć pozwolenie lub je zgłaszać?